Şiirlerim... Şarkı Sözlerim...
Kim Bilir
Kim bilir bu bensiz
Kaçıncı batışı güneşin
İzlemeye doyamadığım tadı
Ayancık'ın
Gül kokuları gibi
Sarıp sarmalardı her yanımı
Şimdi iki düşman gibiyiz
Birbirinden ayrı
Martı kuşları
Yavrusunu okşardı her sabah
Gözlerimi açar açmaz
Uykulu sokaklarına dalardım
Elverti otları dağladı ellerimi
İki avuç pembe dut için
Elimde kınası eylül cevizinin
İçimdi hasreti memleketimin...
Turan Gökmenoğlu
Babakale, 15.08.2010
Bahçemde kara yemiş ağacı
Bahçemde kara yemiş ağacı
Dalarından kara yemiş damlıyor
İlkbaharda her yanını çiçek bürüdü
Şimdi meyveye döndü alları
Yeşil taflan yaprakları
İçimi kaplıyor çocukluk anıları
Babam cebinde taşıdığı fidanı
Özenle dikti bahçemize
Sabah akşam iki kez
Günlerce suladı bir avuç toprağını
Benim çocukluğum
Bu ağacın dibinde geçti oğul
Biraz büyüsün serpilsin dalları
Ayancık kokuludur taflan yaprakları
Kırmızıdan siyaha olgunlaşır meyvesi
Doğduğum toprakların en has ağacı
Gidip göremediğinde yuvanı
Sarılıp bedenine alırsın kokusunu
Benden hatıra olsun sana
Meyveye döndükçe anarsın adımı
Unutma sakın ata toprağını
Söylersin kara yemiş şarkısını
‘’Ak yemiş kara yemiş
Dalları yere değmiş
Güvey namaz kılarken
Gelin tavuğu yemiş...’’
Turan Gökmenoğlu
Göztepe, 27 Mayıs 2007
Tek Yakınım Sensin Annem
Bana gerçek aşkla bağlı
Hiç karşılıksız seven
Senden başka kimim var ki
Annem
Hayatta en yakınım
Tek kan bağım
Beni yoktan var edensin
Annem
Umudum
Cesaretim
Geleceğe bakan iki gözümsün
Annem
Babam çok uzaklarda
Kardeşlerim elden yana
Şu hayatta tek başına
Bana kol kanat gerensin
Annem
Bir kerecik canım yansa
Biraz moralim bozulsa
İçimi hüzün kaplasa
can katan sensin
Bir damlacık can suyundan
Bir yürek yaratan annem
Hayatta tek varlığım
Tek yakınım sensin
Annem...
Turan Gökmenoğlu
Kadıköy, 18 Mayıs 2007
Buralarda Çok Yalnızım Baba
Buralarda çok yalnızım baba
Tıpkı senin yalnızlığın gibi
Kalabalıkların içinde
Bir başımayım.
Dışarıda kar yağıyor
İçimin yangınına inat
Her kar tanesi
Karşıki evlerin çatılarına değil
İçime düşüyor elif elif
Sığırcıklar ellerime konuyor sarı siyah
Selviler kucağıma
Eğilip uzansam
Toprağında biriken karlara dokunacağım.
Senden çok uzaklarda
Artık senin kadar yaşlıyım baba
Saçlarım seninki gibi kırlangıç
Gözlerim senin yorgunluğunda
İçimde Sinop kadar hasret
Akliman kadar kumsalım
Her şeye
Her kese inat
Hamsaroz’un koynundayım.
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 16 Şubat 2006
Doğduğum Yer
Doğduğum köyüm çok uzaklarda
Bana bir tek onun selamı gelir
Unutuldum bir başıma bu topraklarda
Çocukluk günlerim aklıma gelir
Çay kenarında tuttuğum mercan
Yağmurlu gecelerde bıldırcın sesi
Yeşil başlı ördekler, saka kuşları
Anılarım bir bir aklıma gelir
Pembe kanepeli lokomotifler
Kurtuluş Okulu’nun tahta sırası
Evimize yürüdüğüm merdivenli yol
Tekrar gel diye yolumu gözler
İki tepe arasından süzülür yüzün
Kurşuni bulutlar saçını örer
Turkuvaz dalgalı o hırçın deniz
Çakılları bırakır içimi döver
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 31 Mart 2006
Kim bilir bu bensiz
Kaçıncı batışı güneşin
İzlemeye doyamadığım tadı
Ayancık'ın
Gül kokuları gibi
Sarıp sarmalardı her yanımı
Şimdi iki düşman gibiyiz
Birbirinden ayrı
Martı kuşları
Yavrusunu okşardı her sabah
Gözlerimi açar açmaz
Uykulu sokaklarına dalardım
Elverti otları dağladı ellerimi
İki avuç pembe dut için
Elimde kınası eylül cevizinin
İçimdi hasreti memleketimin...
Turan Gökmenoğlu
Babakale, 15.08.2010
Bahçemde kara yemiş ağacı
Bahçemde kara yemiş ağacı
Dalarından kara yemiş damlıyor
İlkbaharda her yanını çiçek bürüdü
Şimdi meyveye döndü alları
Yeşil taflan yaprakları
İçimi kaplıyor çocukluk anıları
Babam cebinde taşıdığı fidanı
Özenle dikti bahçemize
Sabah akşam iki kez
Günlerce suladı bir avuç toprağını
Benim çocukluğum
Bu ağacın dibinde geçti oğul
Biraz büyüsün serpilsin dalları
Ayancık kokuludur taflan yaprakları
Kırmızıdan siyaha olgunlaşır meyvesi
Doğduğum toprakların en has ağacı
Gidip göremediğinde yuvanı
Sarılıp bedenine alırsın kokusunu
Benden hatıra olsun sana
Meyveye döndükçe anarsın adımı
Unutma sakın ata toprağını
Söylersin kara yemiş şarkısını
‘’Ak yemiş kara yemiş
Dalları yere değmiş
Güvey namaz kılarken
Gelin tavuğu yemiş...’’
Turan Gökmenoğlu
Göztepe, 27 Mayıs 2007
Tek Yakınım Sensin Annem
Bana gerçek aşkla bağlı
Hiç karşılıksız seven
Senden başka kimim var ki
Annem
Hayatta en yakınım
Tek kan bağım
Beni yoktan var edensin
Annem
Umudum
Cesaretim
Geleceğe bakan iki gözümsün
Annem
Babam çok uzaklarda
Kardeşlerim elden yana
Şu hayatta tek başına
Bana kol kanat gerensin
Annem
Bir kerecik canım yansa
Biraz moralim bozulsa
İçimi hüzün kaplasa
can katan sensin
Bir damlacık can suyundan
Bir yürek yaratan annem
Hayatta tek varlığım
Tek yakınım sensin
Annem...
Turan Gökmenoğlu
Kadıköy, 18 Mayıs 2007
Buralarda Çok Yalnızım Baba
Buralarda çok yalnızım baba
Tıpkı senin yalnızlığın gibi
Kalabalıkların içinde
Bir başımayım.
Dışarıda kar yağıyor
İçimin yangınına inat
Her kar tanesi
Karşıki evlerin çatılarına değil
İçime düşüyor elif elif
Sığırcıklar ellerime konuyor sarı siyah
Selviler kucağıma
Eğilip uzansam
Toprağında biriken karlara dokunacağım.
Senden çok uzaklarda
Artık senin kadar yaşlıyım baba
Saçlarım seninki gibi kırlangıç
Gözlerim senin yorgunluğunda
İçimde Sinop kadar hasret
Akliman kadar kumsalım
Her şeye
Her kese inat
Hamsaroz’un koynundayım.
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 16 Şubat 2006
Doğduğum Yer
Doğduğum köyüm çok uzaklarda
Bana bir tek onun selamı gelir
Unutuldum bir başıma bu topraklarda
Çocukluk günlerim aklıma gelir
Çay kenarında tuttuğum mercan
Yağmurlu gecelerde bıldırcın sesi
Yeşil başlı ördekler, saka kuşları
Anılarım bir bir aklıma gelir
Pembe kanepeli lokomotifler
Kurtuluş Okulu’nun tahta sırası
Evimize yürüdüğüm merdivenli yol
Tekrar gel diye yolumu gözler
İki tepe arasından süzülür yüzün
Kurşuni bulutlar saçını örer
Turkuvaz dalgalı o hırçın deniz
Çakılları bırakır içimi döver
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 31 Mart 2006
Sevdiceğim Yaşlarımı Görmesin
Bu gün efkarlıyım akma gözyaşım
Sevdiceğim yaşlarımı görmesin
Kimseye söyleme ne çektiğimi
Hasretinden öldüğümü bilmesin
Senden uzaklarda kaçıncı mevsim
Yaz bitti kış geldi geçti hevesim
Dizinin dibinde çıksın nefesim
Usul usul yandığımı bilmesin
Geze geze yarıladım yolumu
Bir pula değiştim cahil ömrümü
Son bir defa görebilsem yüzünü
Küllerimi sürme diye çekmesin
Ömrümün duvarına astım udumu
Gözlerime çektim kızgın mızrabı
Yar beni unutmuş anmaz adımı
Yine de defterinden beni silmesin
Mahpus damlarında zeytin ağacı
Sevip de almamak ne büyük acı
Unuttum nasıldı teninin tadı
Öptüğüm yerlere eller değmesin
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 04.01.2010
Sinop Damlarında Çalınır Sazlar
Sinop damlarında çalınır sazlar
Sevdiğim sendeki nedir bu nazlar
Surların önünde gelinlik kızlar
Benim senden başka baktığım mı var
Geceyi gündüzü bilemiyorum
Güzeli çirkini seçemiyorum
Kaç zamandır elin tutamıyorum
Benim senden başka bildiğim mi var
Surların dibine vurur dalgalar
Gözbebeklerimde uçar turnalar
Dalgalı saçında öksüz kınalar
Benim senden başka sevdiğim mi var
Akliman önünde yüzer kayıklar
Ağlardan ağlara uçar balıklar
Sevdiğim kim bilir kimi sayıklar
Benim senden başka yandığım mı var
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 09.12.2009
Yarimin dalgalı saçları gibi
Aramıza girdi zalim seneler
Uçuştu dağıldı güzel anılar
Serilin üstüme kara geceler
Yarimin buğulu nefesi gibi
Dolayın boynuma kollarınızı
Saçlarıma örün Çobanyıldızı
Yüreğime iner hafif bir sızı
Yarimin incili yaşları gibi
Dereden tepeye uzanır yolum
Sevdanı çekmekten yoruldu kolum
Bir vefasız olup acıtma canım
Yarimin dikenden kaşları gibi
Sinop damlarında üşüyor tenim
Burada sahibim kalmadı benim
Hücreden hücreye akıyor canım
Yarimin dalgalı saçları gibi
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 18.12.2009
Bu gün efkarlıyım akma gözyaşım
Sevdiceğim yaşlarımı görmesin
Kimseye söyleme ne çektiğimi
Hasretinden öldüğümü bilmesin
Senden uzaklarda kaçıncı mevsim
Yaz bitti kış geldi geçti hevesim
Dizinin dibinde çıksın nefesim
Usul usul yandığımı bilmesin
Geze geze yarıladım yolumu
Bir pula değiştim cahil ömrümü
Son bir defa görebilsem yüzünü
Küllerimi sürme diye çekmesin
Ömrümün duvarına astım udumu
Gözlerime çektim kızgın mızrabı
Yar beni unutmuş anmaz adımı
Yine de defterinden beni silmesin
Mahpus damlarında zeytin ağacı
Sevip de almamak ne büyük acı
Unuttum nasıldı teninin tadı
Öptüğüm yerlere eller değmesin
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 04.01.2010
Sinop Damlarında Çalınır Sazlar
Sinop damlarında çalınır sazlar
Sevdiğim sendeki nedir bu nazlar
Surların önünde gelinlik kızlar
Benim senden başka baktığım mı var
Geceyi gündüzü bilemiyorum
Güzeli çirkini seçemiyorum
Kaç zamandır elin tutamıyorum
Benim senden başka bildiğim mi var
Surların dibine vurur dalgalar
Gözbebeklerimde uçar turnalar
Dalgalı saçında öksüz kınalar
Benim senden başka sevdiğim mi var
Akliman önünde yüzer kayıklar
Ağlardan ağlara uçar balıklar
Sevdiğim kim bilir kimi sayıklar
Benim senden başka yandığım mı var
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 09.12.2009
Yarimin dalgalı saçları gibi
Aramıza girdi zalim seneler
Uçuştu dağıldı güzel anılar
Serilin üstüme kara geceler
Yarimin buğulu nefesi gibi
Dolayın boynuma kollarınızı
Saçlarıma örün Çobanyıldızı
Yüreğime iner hafif bir sızı
Yarimin incili yaşları gibi
Dereden tepeye uzanır yolum
Sevdanı çekmekten yoruldu kolum
Bir vefasız olup acıtma canım
Yarimin dikenden kaşları gibi
Sinop damlarında üşüyor tenim
Burada sahibim kalmadı benim
Hücreden hücreye akıyor canım
Yarimin dalgalı saçları gibi
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 18.12.2009
Babakale’de Bir Çeşmeyim! Babakale’de bir çeşmeyim Unuttum bir asır mı Yoksa daha mı fazla yaşım Yalçın kayalıklardan söküldü Taşındı, örüldü taşım Kaç alın teri döküldü kucağıma Kaç bin dile değdi suyum Kurda kuşa yem oldum Yerliyi yabancıyı yudum Genç kızların sinesine benzer Çıktığım, geldiğim kuyum Evine ekmek taşıyan Okulundan gelen çocuk Parasını denizde bulan balıkçı Ağlara takılan balık Yerlisi yabancısı Dostu, düşmanı doyurdu soğuk suyum Kaç zamandır kimse gelmez başıma Yıllar oldu kurudu suyum Yine içimde umut Beklerim tek başıma liman önünde Belki bir gün Bir başka sevgilinin koynunda olurum Babakale’nin dağlarında bir türküyüm Rüzgarla birlikte anılır adım Her yürekte doğarım mutlaka Kah ana olurum, kah çocuk Bazen de bir sevdalıya tercüman olurum Hiç bitmeyen rüzgar olurum Limana savrulan dalga olurum Sevda olurum Ümit olurum Hasret olur, vuslat olurum Herkesin dilinde bülbül olurum Bazen gelin alayı Tepsi tepsi pirinç böreği Davul olurum, zurna olurum Nefes olurum Bazen bir yudum rakı olurum... Sırtımı vermişim dağına Bir yanım zeytin kokusu Bir yanım çam korusu Tepelerden aşağı Ev olurum, iş olurum, aş olurum Ellerim liman olur Sarıp sarmalarım mavilikleri Karşıda Midilli olurum Burada ben olurum Orada sen olurum Arada kardeş olurum Bir yanım sirtaki oynar Dağlarda efe olurum Her yanı türkü dokurum.... Cunda ile Ayvalık arası Sabahta güneş olurum Yeni bir gün olurum Ümit olurum Isıtırım hasretlik çekenleri Sevda olurum Yedi iklime can olurum Toprağa arkadaş olurum Ağaca dal olurum Zeytin olurum, yağ olurum Buğday olur, un olurum Sebze olurum, ekmek olurum, aş olurum Yerde karınca olurum Sen olurum, ben olurum.... Akliman’da kum olurum Sarı olurum, beyaz olurum, bal olurum Denizde dalga olurum Tuz olurum Balık olurum, derya olurum Teknelere sevdalı olurum Ağ olurum, umut olurum Düğün olur, çeyiz olurum Genç olurum, yaşlı olurum Önce de insan olurum Mavi olurum, yeşil olurum Su olur, taş olurum Et olur, süt olur, hayat olurum Tüy olurum, tel olurum Yel olurum.... Kaz dağında selvi olurum Hava olurum, taş olurum Renklerden renk olurum Kanat olur, kuş olurum Pamuk pamuk bulut olurum Şimşek olurum, kar olurum Gökteki yıldız olurum Ondördünde ay olurum Akdeniz olurum Karadeniz olurum Ayancık, Sinop olurum Anadolu, Rumeli, Türkiye olurum Al olurum, bayrak olurum Ben olurum..... Turan Gökmenoğlu Göztepe, 12 Şubat 2006
Unutamadım
Saçlarında ipek teller
Gözlerinden akar seller
Yüreğinde ne ümitler
Saklı kalmış bilemedim
Kaşlarında çifte hançer
Hasretin içimi deler
Uçup gittin bilemedim
Turkuvaz gözünün rengi
Dut beyazı narin teni
Giderken al götür beni
Kıymetini bilemedim
Kumsalda ayak izlerin
Her yanıma sinmiş kokun
Rüzgar gibi tatlı sesin
Esip geçti duyamadım
Şimdi yüreğim yanıyor
Gözlerimden kan damlıyor
Her gören beni anlıyor
Ben seni anlayamadım
Aşk okuyla dağla beni
Daldan dala savur beni
İstiyorsan unut beni
Ben seni unutamadım
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 03.03.2010
Çakıl Taşları
Baharın kokusu dolar içime
Aklıma dalgalı saçların gelir
Sensiz buralarda benim işim ne
Avucuma akar çakıl taşları
Kumsalda gezinir ayak izlerin
Tenini özler hasretle tenim
Uzaklarda olsan içimde yerin
Avucumda renk renk çakıl taşları
Her gece düşümde görünür bana
Çocuk gözleriyle bağlıyım sana
Gülüşün bakışın düşer aklıma
Avucumda ıslak çakıl taşları
Yanağıma süzülür hasret yaşları
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 1 Mart 2009
Akliman Kokulu Çakıl Taşları
Seni düşünürken
İçime hasret türküleri doluşur
Avuçlarımın içinde yürürsün kumsalda
Her adımda dökülür eteğinden
Akliman kokulu çakıl taşları
Fısıldar gibi şarkılar süzülür kirpiklerinden
Bir yanağıma bal tadı
Diğerine deniz tuzu sürülür
Her gelişin ayrı bir büyü
Her gidişin sürükler beni peşinden
Şimdi buralarda
Hasretine prangalıyım yapayalnız
Kayısı dallarında yeşil tomurcuk
Yaban güllerinde kuşburnu uykusu
Sahile uzanır ak köpükler
Sandalımda yokluğunun tortusu
Alıp başımı giderim buralardan
Sen şimdi neredeysen
Nerde kaldıysan...
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 25 Mayıs 2009
Saçlarında ipek teller
Gözlerinden akar seller
Yüreğinde ne ümitler
Saklı kalmış bilemedim
Kaşlarında çifte hançer
Hasretin içimi deler
Uçup gittin bilemedim
Turkuvaz gözünün rengi
Dut beyazı narin teni
Giderken al götür beni
Kıymetini bilemedim
Kumsalda ayak izlerin
Her yanıma sinmiş kokun
Rüzgar gibi tatlı sesin
Esip geçti duyamadım
Şimdi yüreğim yanıyor
Gözlerimden kan damlıyor
Her gören beni anlıyor
Ben seni anlayamadım
Aşk okuyla dağla beni
Daldan dala savur beni
İstiyorsan unut beni
Ben seni unutamadım
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 03.03.2010
Çakıl Taşları
Baharın kokusu dolar içime
Aklıma dalgalı saçların gelir
Sensiz buralarda benim işim ne
Avucuma akar çakıl taşları
Kumsalda gezinir ayak izlerin
Tenini özler hasretle tenim
Uzaklarda olsan içimde yerin
Avucumda renk renk çakıl taşları
Her gece düşümde görünür bana
Çocuk gözleriyle bağlıyım sana
Gülüşün bakışın düşer aklıma
Avucumda ıslak çakıl taşları
Yanağıma süzülür hasret yaşları
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 1 Mart 2009
Akliman Kokulu Çakıl Taşları
Seni düşünürken
İçime hasret türküleri doluşur
Avuçlarımın içinde yürürsün kumsalda
Her adımda dökülür eteğinden
Akliman kokulu çakıl taşları
Fısıldar gibi şarkılar süzülür kirpiklerinden
Bir yanağıma bal tadı
Diğerine deniz tuzu sürülür
Her gelişin ayrı bir büyü
Her gidişin sürükler beni peşinden
Şimdi buralarda
Hasretine prangalıyım yapayalnız
Kayısı dallarında yeşil tomurcuk
Yaban güllerinde kuşburnu uykusu
Sahile uzanır ak köpükler
Sandalımda yokluğunun tortusu
Alıp başımı giderim buralardan
Sen şimdi neredeysen
Nerde kaldıysan...
Turan Gökmenoğlu
İstanbul, 25 Mayıs 2009
Akliman'da Sabah Sabahın erkeninde İndim sitrin sarısı kumsalına Aradım ayak izlerinin kokusunu Yoktu. Akliman uykusunu almadan daha Güneş vedalaşırken Babakale’yle İlk ışıkları yeni düşer eteğine Kuşlar bile şarkısına başlamadan İki karaltı uyanır evlerin arasından Sanki dolacakmış gibi mavilerden Koskoca bir kova var ellerinde Yarı mahmur, yarı merakla Ne çıkacak bu sefer oltanın kancasında. Yokuş aşağı seker gibiydi Yaşları belki de üçtebir Onlar inmeden küçük limana Ayak izlerine basmadan Vardım ümitlerine uyanan küçük limana Maviye beyaz çalan Sandalın mutlu gülüşü Dağıttı biraz hüznümü Biraz daha oyalansam Güneş çatlatacakmış yüzünü. Koşarcasına geliyor Metin abi Bir adım arkasında Hazar Motoru çalıştırıp Sevgililerin en güzelinin koynuna Misineden kolyeler saldım İğneleri gümüşten Yemleri inci Onlar uskumluya tutkun Ben sinenin rengine Gözümde yok deryayı arşınlamak Bir karış suda sana kavuşmak Gitgide artıyor heyecan Nazlanıyor turkuvaz bakışlı mercan. Osman amcanın teknesi Uçuyor hatıraların dalgasından Sıkıca tutunmuş dümene Kızıyla damadı ağlarla sanki yün eğirmede Balıkçı Şevket, Sarı Emin Bıraktı artık dümeni çocuklara Kim bilir neler var sepetinde İstavrit, kefal, barbunya, kolyoz Mercan, sarı kanat, palamut, kupa, hanoz Limana dönünce bin bir umut Kayıkların arasına salınır nazlı gelin Bizimkiler henüz uyanmadan uykusundan Taşların üzerinde oturmuş iki kadın Hem eşini bekler, anasından gördüğü gibi Hem çocuklarının hasretini. Opal kayaların üstü Hatırlarken gülüşünün kahkahasını Avuçlarımızda balık misali bir umut Bu günlük yeter bu kadar Biraz çırpınan balık Biraz sevgi, biraz hüzün Karşılıyor ötelerden Hasret kaldığım yüzün... Turan Gökmenoğlu Göztepe, 23 Ocak 2006
- Yolları yollara bağlayan yollar.... Çanakkale Turan Gökmenoğlu Şubat 2007
- Her hakkı saklıdır 2010
- İletişim, sipariş, dilek, öneri ve danışma hattı; 0532 243 32 71
